Η ώρα δείχνει τρεις το πρωί και ανάβω τσιγάρο. Γέρνω πίσω στον ακριβό καναπέ του, στον οποίο κάθομαι. Είναι από τις λίγες φορές που το απολαμβάνω τόσο πολύ. Η απόλαυση βέβαια θα ήταν απείρως μεγαλύτερη αν ήταν άφιλτρο, κι όχι αυτή η λάιτ μαλακία που βρήκα στην τσέπη του. Τώρα δεν παραπονιέται το τσουτσέκι, ενώ πριν έβριζε και πάλευε (όλο και λιγότερο βέβαια) καθώς του άνοιγα το κεφάλι με το σιδερένιο τασάκι του. Και δεν έχω που να ρίξω και τη στάχτη τώρα… Φάνηκε από την αρχή πόσο μαλάκας ήταν. Τον είχα ακολουθήσει από το μπαρ, όπου είχαμε πιάσει κουβέντα. Δε μου άνοιγε την πόρτα, έπρεπε να μπω στην όλο και πιο βαρετή διαδικασία να την σπάσω. Δεν ήταν και καμμιά ασφαλείας, πράγμα που βοήθησε την κατάσταση. Δε τον καταλαβαίνω αυτόν τον άνθρωπο. Πρώτα δε μου ανοίγει, μετά μου επιτίθεται, μετά όμως δε λέει κουβέντα ενώ εγώ βιάζω τη γυναίκα του. Ε βέβαια, πού να πει ο μαλάκας, αφού ήταν λιπόθυμος.
Οκτώ λεπτά έχουν περάσει από την αρχή του κειμένου και το τσιγάρο μου τελείωσε. Το σβήνω στον ακριβό καναπέ του στον οποίο κάθομαι. Ωραίος καναπές… Α, να, σηκώθηκε η γυναίκα του. Κοίτα ρε μια πατσαβούρα. Πώς την παντρεύτηκε; Αντιλαμβάνεται την παρουσία μου στον χώρο και την πιάνουν χειρότερα κλάματα. Ρε τι σπασαρχίδω είναι αυτή… κοίτα που προσπαθεί να πάρει τηλέφωνο από τη συσκευή που πριν λίγο έσπασα! Έχει πλάκα η γκόμενα.
Αποφασίζω να ερευνήσω την κάβα τους. Βρίσκω ένα φτηνό ουίσκι –χάθηκε το τζακ;- σχεδόν γεμάτο. Είναι και ξενέρωτοι. Θα το κράταγαν φαίνεται για τα Χριστούγεννα. Με κερνάω μέχρι να ξεχειλίσει το ποτήρι και πετάω το μπουκάλι στο κεφάλι της γκόμενας. Πολύ πλάκα τελικά αυτή η γυναίκα. Κάνω μια εξερεύνηση στην κουζίνα τους, χωρίς ιδιαίτερα αποτελέσματα. Μιας και είμαι εκεί, ανάβω το γκαζάκι. Βρίσκω κι ένα οινόπνευμα, το αδειάζω στο σαλόνι. Παίρνω άλλη μια λάιτ μαλακία από το πακέτο αυτού του σούργελου που μένει εδώ. Ανάβω τον Ζίππο του, ανάβω και το τσιγάρο, και ρίχνω τον αναπτήρα στο χαλί. Ωραίο χαλί… ties the room together… είναι ώρα να φεύγω, δεν είμαι και κανένας μαλάκας μαζοχιστής.
Μα να με πει εμένα στενόμυαλο ο μαλάκας!
We proudly present...
-
Δύο εντιμότατοι φίλοι μας εκδόθηκαν, τυπώθηκαν και κυκλοφορούν.
Σήμερα we proudly present το πρώτο βιβλίο του Γιάννη Πέτσα.
Το έβδομο ανακοινωθέν, ζεστό ζεσ...
Πριν από 1 εβδομάδα

3 σχόλια:
Ακούς εκεί! Το θρασύ!
Τους χαιρετισμούς μου, ανήψο!
Καλημερα, Κωνσταντινε, φιλε μου....
δικιο εχεις,δε φταιει ο στενομυαλος που σε ειπε μαλακα, φταιω εγω το ζωον, που τον παντρευτηκα......
να γελασουμε και λιγακι.
Ελπιζω να σαι καλα!!!
χαχα! Περιεργο να ταυτιζεσαι με χαρακτηρες σε αυτο το κειμενο! Φιλια πολλα Λου!
Γεια σου και σενα Χρονιο!
Ανάρτηση Σχολίου